Czym są INCOTERMS i dlaczego są tak ważne?

INCOTERMS to międzynarodowe reguły handlu zawierające zbiór reguł i zasad, które dzielą ryzyko i koszty między strony kontraktu, czyli nabywcę i sprzedawcę. Każda firma zajmująca się transportem międzynarodowym musi się do nich stosować i nieważne jest to, czy jest to firma taka jak spedycja gdańsk, czy mała firma z Johannesburga.

Pierwszy raz wprowadzone w 1936 miały uporządkować i prawnie zobowiązać każdą ze stron do podejmowania odpowiednich czynności podczas handlu zagranicznego. Formuły te zostały uszeregowane w grupach pod kryterium zwiększających się obowiązków i ryzyk sprzedającego. W 2000 roku nastąpiła aktualizacja pod nazwą INCOTERMS 2000 opublikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową. W 2010 nastąpiła kolejna aktualizacja, używana do dziś. Jak prosto wytłumaczyć formuły INCOTERMS 2010? Śpieszymy z pomocą.

INCOTERMS dzielimy na 4 grupy, odpowiadające kolejnym literom alfabetu: C, D, E, F. Czym się różnią? Uszeregujmy je w kolejności alfabetycznej, aby łatwiej sobie to uporządkować w naszych głowach.

Grupa C

Zobowiązuje stronę sprzedającą do zawarcia umowy przewozu ze spedytorem i poniesienia kosztów odprawy celnej.

  • CFR – Cost and Freight
    Dostawa zostaje zrealizowana, w momencie załadunku towaru na statek. Sprzedający nie ponosi żadnych kosztów ubezpieczenia przesyłki od momentu załadowania w porcie nadania. Koszty ubezpieczenia po stronie kupującego. Dotyczy wyłącznie transportu morskiego i wodnego śródlądowego.
  • CIF – Cost, Insurance and Freight
    Jest to bardzo podobne do poprzedniego punktu, z tym że sprzedający jest odpowiedzialny za ubezpieczenie towaru. Dotyczy wyłącznie transportu morskiego i wodnego.
  • CPT – Carriage Paid to
    Jest to odpowiednik formuły CFR w transporcie lądowym.
  • CIP – Carriage and Insurance Paid to
    Odpowiednik formuły CIF w transporcie lądowym.

Grupa D

Jej formuły stawiają stronę sprzedającą przed obowiązkiem dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia

  • DAT – Delivered at Terminal
    Sprzedający jest odpowiedzialny za dowóz towaru, do określonego terminalu i jego rozładunek.
  • DAP — Delivered at Place
    Strona sprzedająca odpowiada za dostarczenie towaru do określonego w umowie miejsca, bez konieczności rozładunku.

Grupa E

Formuła grupy E zobowiązuje producenta do udostępnienia towaru stronie kupującej w określonym miejscu.

  • EXW – Ex Works
    Ta formuła w najmniejszy sposób angażuje sprzedającego. Dostawa zostaje zrealizowana w momencie wydania i postawienia towaru w wyznaczonym w umowie miejscu.

Grupa F

Zobowiązuje stronę sprzedającą do dokonania odprawy celnej. Ubezpieczenie i koszty transportu pokrywane są przez kupującego.

  • FCA – Free Carrier
    Sprzedający ponosi koszty załadunku towaru, transportu oraz ubezpieczenia, wyłącznie do momentu przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi, wskazanego przez kupującego.
  • FAS – Free Alongside Ship
    Odpowiedzialność za transport kończy się w momencie dostarczenia towaru wzdłuż burty wskazanego przez kupującego statku. Nie ma obowiązku załadunku towaru.
  • FOB – Free on Board
    Obowiązki sprzedającego kończą się w momencie przekroczenia przez towar burty wyznaczonego statku. Nie ponosi on żadnych kosztów związanych z ubezpieczeniem towaru.

 

 

Jak sami widzimy, Incoterms 2010 nie są aż tak skomplikowane, jak mogłyby się wydawać. Bardzo ważne jest to, aby poznać wszystkie formuły, aby wszystkie formalności przy najbliższym dostarczeniu towaru były uregulowane przez odpowiednie strony.